Η στυτική δυσλειτουργία ορίζεται ως η αδυναμία του άνδρα να επιτύχει ή να διατηρήσει στύση επαρκούς σκληρότητας ώστε να πραγματοποιηθεί ικανοποιητική σεξουαλική πράξη και για τους δύο συντρόφους. Αποτελεί ένα συχνό ιατρικό πρόβλημα με σημαντική επίδραση στην ποιότητα ζωής και την ψυχολογία του άνδρα.
Τι είναι η στυτική δυσλειτουργία
Η στυτική δυσλειτουργία δεν μπορεί να οριστεί με απόλυτα αντικειμενικά κριτήρια, καθώς τα όρια είναι σε μεγάλο βαθμό υποκειμενικά. Η διάγνωση τίθεται κυρίως από τον ίδιο τον ασθενή. Εάν ένας άνδρας αισθάνεται ότι υπάρχει πρόβλημα με τη στύση του, τότε θεωρείται ότι υπάρχει στυτική δυσλειτουργία, ανεξάρτητα από το εάν αντικειμενικά η στύση φαίνεται επαρκής.
Σε αρκετές περιπτώσεις παρατηρούνται διαφορετικές αντιλήψεις μεταξύ των σεξουαλικών συντρόφων, γεγονός που καθιστά την κατάσταση πιο περίπλοκη. Για τον λόγο αυτό χρησιμοποιούνται ειδικά, διεθνώς καταξιωμένα ερωτηματολόγια, τα οποία μετρούν τη βαρύτητα ή ακόμη και την ύπαρξη της στυτικής δυσλειτουργίας.
Πόσο συχνή είναι η στυτική δυσλειτουργία
Η στυτική δυσλειτουργία είναι ιδιαίτερα συχνή, καθώς συχνά συνυπάρχει με νοσήματα που σχετίζονται με τον σύγχρονο δυτικό τρόπο ζωής. Η διατροφή, οι πολιτισμικές συνήθειες και τα καρδιαγγειακά νοσήματα παίζουν σημαντικό ρόλο.
Στην Ελλάδα δεν υπάρχουν μεγάλες επιδημιολογικές μελέτες, ωστόσο εκτιμάται ότι περισσότεροι από ένας στους δέκα άνδρες αντιμετωπίζουν το πρόβλημα. Με την αύξηση της ηλικίας, η συχνότητα αυξάνεται σημαντικά, καθώς περίπου ένας στους τρεις άνδρες άνω των 40 ετών θα εμφανίσει στυτική δυσλειτουργία κάποιας βαρύτητας. Παγκοσμίως, πάνω από 150 εκατομμύρια άνδρες πάσχουν από στυτική δυσλειτουργία.
Αίτια στυτικής δυσλειτουργίας
Τα αίτια της στυτικής δυσλειτουργίας διακρίνονται σε ψυχογενή και οργανικά.
Ψυχογενή αίτια
Τα ψυχογενή αίτια εμφανίζονται συχνότερα σε νεότερες ηλικίες. Στο παρελθόν θεωρούνταν η κύρια αιτία για το σύνολο σχεδόν των περιπτώσεων, κάτι που πλέον έχει αναθεωρηθεί.
Ο μηχανισμός μέσω του οποίου η ψυχολογική επιβάρυνση αναστέλλει τη στύση είναι διπλός:
α) αναστολή του κέντρου της στύσης στον νωτιαίο μυελό και
β) ενεργοποίηση του συμπαθητικού νευρικού συστήματος με έκκριση κατεχολαμινών, οι οποίες προκαλούν αγγειοσύσπαση.
Τα ψυχογενή αίτια περιλαμβάνουν:
-
Άγχος και φόβο αποτυχίας κατά τη σεξουαλική πράξη
-
Κλινική κατάθλιψη
-
Προβλήματα με συγκεκριμένη σεξουαλική σύντροφο
-
Στοιχεία προσωπικότητας, πολιτισμικές ή θρησκευτικές αναστολές
-
Ψυχώσεις
Η έγκαιρη αναγνώριση και αντιμετώπιση είναι ιδιαίτερα σημαντική, καθώς η χρονιότητα δυσχεραίνει τη θεραπεία.
Οργανικά αίτια
Το πέος αποτελείται από τα δύο σηραγγώδη σώματα και το σπογγώδες σώμα της ουρήθρας, δομές με πλούσιο αγγειακό δίκτυο. Κατά συνέπεια, ό,τι επηρεάζει αρνητικά τα αγγεία, επηρεάζει και τον μηχανισμό της στύσης. Χαρακτηριστικά αναφέρεται ότι ό,τι βλάπτει την καρδιά, βλάπτει και τη στύση.
Συχνά οργανικά αίτια είναι:
-
Υπερλιπιδαιμία
-
Υπέρταση
-
Σακχαρώδης διαβήτης
-
Κάπνισμα
-
Καθιστική ζωή
Ορμονικές διαταραχές
-
Χαμηλά επίπεδα τεστοστερόνης
-
Υπερθυρεοειδισμός
-
Υποθυρεοειδισμός
-
Υπερπρολακτιναιμία
Νευρογενή αίτια
-
Αγγειακά εγκεφαλικά επεισόδια
-
Όγκοι εγκεφάλου
-
Κακώσεις νωτιαίου μυελού
-
Κήλες μεσοσπονδύλιων δίσκων
Φάρμακα και ουσίες
-
Αλκοόλ και ναρκωτικές ουσίες
-
Κάπνισμα
-
Αντιυπερτασικά
-
Αντικαταθλιπτικά
-
Αγχολυτικά
Η στυτική λειτουργία αποτελεί συχνά καθρέφτη της γενικής σωματικής και ψυχικής υγείας.
Διάγνωση της στυτικής δυσλειτουργίας
Η διάγνωση βασίζεται αρχικά στη λήψη πλήρους ιατρικού και σεξουαλικού ιστορικού. Ανάλογα με την περίπτωση, μπορεί να απαιτηθούν ειδικές εξετάσεις, όπως:
-
Αιματολογικός και βιοχημικός έλεγχος
-
Ορμονολογικός έλεγχος
-
Doppler και triplex αγγείων πέους
-
Δυναμική σηραγγομετρία (DICC)
-
Καταγραφή νυκτερινών στύσεων (NPTR)
Οι εξετάσεις αυτές επιτρέπουν τη διαφοροδιάγνωση μεταξύ ψυχογενούς και οργανικής αιτιολογίας.
Θεραπεία της στυτικής δυσλειτουργίας
Σήμερα υπάρχουν ασφαλείς και αποτελεσματικές θεραπείες. Σύμφωνα με τις κατευθυντήριες οδηγίες της Ευρωπαϊκής Ουρολογικής Εταιρείας, η αντιμετώπιση περιλαμβάνει τρεις θεραπευτικές γραμμές.
Πρώτη γραμμή θεραπείας – Φαρμακευτική αγωγή
Χρησιμοποιούνται οι αναστολείς της φωσφοδιεστεράσης τύπου 5 (PDE5), όπως:
-
Sildenafil (Viagra)
-
Vardenafil (Levitra)
-
Tadalafil (Cialis)
-
Avanafil (Spedra)
Τα φάρμακα αυτά προκαλούν χάλαση των λείων μυϊκών ινών των αγγείων του πέους, επιτρέποντας τη φυσιολογική στύση, όταν υπάρχει σεξουαλικός ερεθισμός.
Δεύτερη γραμμή θεραπείας – Ενδοπεικές ενέσεις
Η ενδοπεική έγχυση φαρμάκων όπως η προσταγλανδίνη Ε ή το Tri-mix παρουσιάζει υψηλά ποσοστά επιτυχίας, ιδιαίτερα σε περιπτώσεις νευρογενούς αιτιολογίας.
Τρίτη γραμμή θεραπείας – Χειρουργική αντιμετώπιση
Σε αποτυχία των προηγούμενων θεραπειών, εφαρμόζεται η τοποθέτηση ενδοπεικής πρόθεσης. Τα αποτελέσματα είναι εξαιρετικά, με υψηλά ποσοστά ικανοποίησης και πολύ καλό αισθητικό αποτέλεσμα.
Πότε να απευθυνθείτε σε ουρολόγο
Η στυτική δυσλειτουργία δεν αποτελεί ταμπού. Η έγκαιρη αξιολόγηση από εξειδικευμένο ουρολόγο – ανδρολόγο στη Θεσσαλονίκη επιτρέπει την ακριβή διάγνωση και την επιλογή της κατάλληλης, εξατομικευμένης θεραπείας. Δείτε στο κανάλι μου https://www.youtube.com/watch?v=qH9nup_okyU
